Brief tek sayfaya sığmıyorsa, henüz başlamadık

Çoğu iş, herkesin farklı bir şey anladığı bir toplantıyla başlar. Kimse bunu fark etmez, çünkü kelimeler ortaktır: marka, dönüşüm, modern. Sorun aylar sonra, teslimde, "ben bunu istememiştim" cümlesiyle ortaya çıkar.

Biz araya bir eşik koyuyoruz. Bir işi, problemi, kimin için olduğunu ve neyin başarı sayılacağını tek sayfaya sığdırana kadar başlamıyoruz. Tek sayfa keyfi bir sınır değil; bir şeyi tek sayfada net anlatamıyorsak, onu henüz anlamamışız demektir.

Bu sayfa bir form değil, bir mutabakat. İki taraf da onu okuyup "evet, çözeceğimiz şey bu" diyene kadar tasarım da kod da başlamaz. Başladıktan sonra çıkan "bir de şu olsa" istekleri o sayfaya göre tartılır; hafıza ya da ses tonuna göre değil.

Bunun bedeli, ilk günlerin yavaş görünmesidir. Görünür iş yerine bir metin üstünde durulur. Ama o yavaşlık, sonradan haftalarca sürecek "aslında ne yapıyorduk" kavgasının yerine geçer; pahalı olan ikincisidir.

Tek sayfaya sığmayan brief, kötü brief değildir; daha konuşulması gereken brieftir. O konuşmayı işin başında yapmak, ortasında yapmaktan her zaman ucuzdur.